Begrotingsspeech D66

zaterdag 5 november 2011

De onderstaande bijdrage is uitgesproken tijdens de raadsvergadering van 3 november, waarin de gemeentebegroting werd besproken.

Voorzitter, dames en heren,

Bij het voorbereiden van deze beschouwingen keek ik terug naar mijn bijdragen in voorgaande jaren.

Wat opvalt is, dat de wereld niet alleen buiten, maar ook binnen Apeldoorn is veranderd en zeker binnen dit Stadhuis. De “andere overheid” die wij als gemeenteraad voor ogen hebben begint langzaam handen en voeten te krijgen, een overheid die uitdaagt, maar waar nodig de regie neemt. Dat is soms een wankel evenwicht en vraagt om een zuiver gevoel voor het verschil tussen gezag, macht en verantwoordelijkheid. Een overheid die wat ons betreft verantwoordelijkheid heeft op gebieden als goede dienstverlening, zorg voor burgers die niet zonder het steuntje in de rug van de gemeente kunnen, kwaliteit in het onderwijs en een leefomgeving die schoon, heel en veilig is. Een gemeente bloeit echter pas is onze mening, als er ruimte is voor individuele ontplooiing. De “andere overheid” biedt die ruimte.

Voorzitter: naar de mening van D66 heeft het college naar beste vermogen getracht om de uitkomsten van de kerntakendiscussie en als vervolg daarop de voorjaarsnota te vertalen in de Meerjaren Programma Begroting 2012-2015. Zelfs in deze moeilijke tijden is het gelukt de waarden en ambities zoals wij die voor ogen hebben, zoveel mogelijk te vertalen in beleid. Dat is een compliment waard, ook richting de ambtelijke organisatie.

Ook D66 heeft concessies moeten doen om tot een sluitende begroting te komen. Het college heeft zich op haar beurt ingespannen om Apeldoorn als stad met een goede sociale structuur, maar ook met ruimte voor kunst en cultuur overeind te houden. In het besef dat, wil Apeldoorn aantrekkelijk blijven voor de broodnodige economische bedrijvigheid, de basisvoorzieningen die daarvoor nodig zijn zoveel als maar mogelijk is in stand moeten blijven.

Dat neemt niet weg, en dat is ook door ons betoogd tijdens de Algemene Beschouwingen over de voorjaarsnota, dat onze fractie zich grote zorgen blijft maken over de financiële situatie van Apeldoorn. Dat raakt vele facetten van de begroting. Over de tegenvallers in het Grondbedrijf is begin dit jaar openheid van zaken gegeven. Deze week heeft het college de penibele situatie rond het Kwalitatief Woningbouwprogramma in de openbaarheid geschetst. Het is duidelijk dat er donkere wolken boven Apeldoorn hangen.

Voorzitter: het motto van de Voorjaarsnota was “op zoek naar een nieuwe balans”. Dat in Apeldoorn de zaak danig uit balans is, dat is inmiddels wel duidelijk. Maar hoe uit deze benarde situatie te komen? Duidelijk zal, op zo kort mogelijke termijn, moeten worden hoe we er met de laatste financiële inzichten écht voor staan. Wat ons betreft niet met tien cijfers achter de komma, maar wel met een aan grote zekerheid grenzende situatie. Niet door creatief te boekhouden en onwaarschijnlijke claims te leggen op de toekomst, maar met een grote mate van realiteitszin. Pragmatisch en helder. Met reële oplossingen en mogelijkheden die recht doen aan de uitermate slechte financiële situatie waar we ons in bevinden.

Er zijn een paar zaken die in deze MPB wat aangescherpt mogen worden wat ons betreft. Wij hebben hier en daar het afgelopen half jaar onze twijfel geuit over het fenomeen Premie op Aktie. Wij werken graag mee aan een motie waarbij het college wordt opgeroepen dit facet nog eens tegen het licht te houden. Er is een amendement van Ereprijs langs gekomen, na wat suggesties heeft deze onze instemming. Datzelfde geldt voor een amendement waarbij de door het college voorgestelde lastenverhoging op een andere, financieel terughoudende manier wordt ingevuld. T.a.v. een aantal bijdragen hebben wij nog niet de mogelijkheid gehad om die in de fractie te bespreken. Zij hebben ons nog niet vandaag dan wel te laat bereikt om daarover met de juiste achtergrondinformatie en in historisch perspectief een discussie te kunnen voeren die recht doet aan een belangrijk document als de MPB.

Tot slot voorzitter:

Het is duidelijk, we zijn er nog lang niet, de beren op de weg vermenigvuldigen zich als konijnen. Achter elk obstakel lijkt een nieuw obstakel op te doemen. Gaan wij door en redden wij wat er nog te redden valt? Leggen we het hoofd in de schoot? Blijven we ons krampachtig en vastbesloten vastklampen aan onze politieke stokpaarden? Of hebben we met elkaar de wil om linksom én rechtsom uit de financiële misère te komen. Hebben wij de bestuurlijke moed om de beste oplossing te zoeken en als die er is, te accepteren? Dat zal veel van ons vragen. Van de gemeenteraad, van het college en van de mensen in dit huis.

Toch geloven wij er in. Niet in de laatste plaats omdat ik trots ben op mijn collega’s in deze gemeenteraad. Laat ik dat hier maar eens een keer zeggen. Omdat er onverminderd vanuit een positieve grondhouding en met respect voor elkaars overtuigingen wordt gezocht naar het beste voor Apeldoorn. Door coalitie en oppositie. Door college en ambtenaren. Dat is in andere gemeenten wel anders. Een niet tot op de laatste komma dichtgetimmerd bestuursconvenant maakt dat mede mogelijk.

Met vertrouwen in onze eigen kracht en vertrouwen in alle mensen die het hart op de juiste plaats hebben voor Apeldoorn, moet het ons met elkaar lukken om tegenspoed om te buigen in creativiteit en inzet. Met als gevolg dat ongekende inzichten en onverwachte oplossingen de aanzet zijn tot een Apeldoorn met nog steeds ambitie en toekomstperspectief, maar wel op een nuchtere en reële leest geschoeid.

Paula Donswijk-Bot,

Fractievoorzitter D66 Apeldoorn